Een enerverende raadsvergadering

De eerste raadsvergadering na het zomerreces begon met de beëdiging als fractieassistent van D66-ster Alicja Verhagen en haar twee collega’s van Progressief Woerden. Een mooi moment, vooral ook omdat veel familie aanwezig was. Na de beëdiging ging het inhoudelijke deel van de vergadering van start. Het afhandelen van de hamerstukken verliep niet heel soepel en bij de behandeling van het voorstel voor regionalisering van de brandweer werd veel gemokt over de manier waarop de gemeente de veiligheidsregio is ‘binnengerommeld’. Maar een echte keuze lag er niet voor.

Het vuurwerk kwam goed op gang toen er werd gesproken over het voorstel voor een verbouwing van het afvalbrengstation. Voorafgaand hadden CDA en Inwonersbelangen aangekondigd dat de afvalstoffenheffing best omlaag zou kunnen omdat er een aanbestedingsvoordeel is behaald dat per 2011 geld oplevert. Bij de coalitiepartijen had dat wat irritatie opgeleverd, omdat de suggestie werd gewekt dat de coalitie de burgers een lastenverlichting onthoudt. Er ontspon zich een fel debat. Zo mocht het CDA een aantal keren achter elkaar Rinus Versteeg van Progressief Woerden interrumperen en zei CU/SGP-voorman Cor van Tuijl dat hij weinig behoefte voelde om constructief te zijn. Het D66-standpunt was helder: we verwachten dat het voordeel zich gaat voordoen volgend jaar, maar we weten niet zeker wat er op ons afkomt. Juist nu we ruim 3 miljoen gaan investeren in een nieuw afvalbrengstation is het een zaak van degelijk financieel beleid om eerst eens te kijken hoe we 2011 doorkomen, voordat we geld gaan teruggeven aan de burgers. De gedachte achter de motie steunen we zeker wel, want het is niet de bedoeling om geld te verdienen op de afvalstoffenheffing, maar de motie komt te vroeg. Uiteindelijk werd de motie dan ook niet aangenomen en het voorstel van de raad wel.

Het slotakkoord mocht er zijn. Inwonersbelangen-coryfee Hendrie van Assem nam na 20 jaar raadswerk afscheid. Zijn afscheidsspeech maakte duidelijk dat de man uit de politiek is, maar de politiek niet uit de man. Met een paar aanwijzingen voor de raad, een lach, een traan en een Koninklijke onderscheiding op de borst zei hij de raad vaarwel.  

Deel via: